Hürriyet

27 Nisan 2013 Cumartesi

Barış Süreci Eleştirisi- Kürt Realitesi


Biliyorum son aylarda yaşanan süreç birçoğunuzu rahatsız ediyor. Militer düşkünlüklerle, marşlar savaşlarla, silahlar bandolarla büyümüş herkes ve paralelinde her ülke farklı tavır, değişken fikir ve aykırı duruşlara tarih boyunca çok mesafeli durmuştur bu bir gerçek. Hele ki 36-42 kuzey paralelleri ve 26-45 doğu meridyenleri arasındaki bizler  bu milliyetçi, militarist içerikli katı paradigmalarla büyüdük ve ben dahil her birimize, kendini ortalama bir Sunni-Türk olarak tanımlayan büyük çoğunluğa, farklı olanı anlamak ve empati kurmak ütopik bir bakış ve duruş olarak lanse edildi yıllar boyunca.

Çevremizdeki etkiler, eğitim sistemimiz, ailelerimiz Dünya ve Anadolu toprağının genel durumu, kaynağını ‘Kurtuluş Savaşı’ temelinden alan Cumhuriyetimiz, milliyetçi ve zaman zaman ırkçı söylemleri oy potansiyeli olarak kullanmaktan çekinmeyen siyasi figürlerimizle kendi vatandaşımıza yabancılaşıp, aslında insan beyninin bir ürünü olan üniter ulus devlet temelini kutsallaştırdık. Kendi beyinlerimiz, algımız, görüşlerimizin tüm Anadolu toprağında kanıksandığını varsaydık ve mesnetsiz varsayımımız sonucu dışarıda kalan kitleleri de doğal bir sonuç olarak yok saydık.

Nasıl ki bir insan vücudu, psişesi, psikolojisi içine attığı, bastırdığı, anlatamayıp sakladığı sorunları türev davranışlar yoluyla dışa vuruyorsa bu Cumhuriyet Paradigması ve tartışılmaz üniter devlet, ulus devlet ilkesi yüzünden 80 yıldır bilinçaltımızda sakladığımız ve bastırdığımız dürtüler sosyolojik ve siyasa temelli dışavurumlarla Anadolu toprağından yüzümüze fışkırıyor, adeta toprak dertlerini kusuyor.

Ermeni meselesi ve 1915 yılında yaşanan talihsiz olaylar, katliamlar. Azınlık haklarıyla ilgili sorunlar, Cumhuriyet kuruluşu ve Jakoben Üst Yapı reformlarıyla belli bir kalıba sokulmaya çalışılan kitleler ve halk, darbeler ve militer unsurlar ile yok sayılan fikirler, din baskısı altında ezilen ve dönüştürülen kitleler gibi onlarca hatta yüzlerce mesele ve görece azınlık sorunu Anadolu toprağında son yüzyılda yaşanmıştır. Ve an itibariyle gündemimizi meşgul eden, 25 yıllık bir savaş döneminin ardından bugün farklı bir yöne evrilen ‘Kürt Meselesi’ ise belki de bu sorunların en somut ve net dışa vurum örneğidir.

Kürt etnisitesini, kökenini, epistomolojisini, derinliğini anlatmak uzun ve yorucu olacaktır. ( En azından bu halkın dağdaki kart-kurt seslerinden oluşmadığını bilecek zeka düzeyinde olanlar için. Kişisel ve ilkesel olarak da ulusların ve halkların kökeninden çok günlük pragmatik yaşayışlarına odaklanmak ve bu konuda bir çözüm üretmek gerekliliğine inanıyorum.) Dolayısıyla tarihi çok derinlere uzanan bir halkı irdelemekten ziyade sürecin evrildiği günümüz koşullarının ve geçmiş 20 yılın bıraktığı izlere değinmek daha yerinde olacaktır.

Kendini Müslüman ve milliyetçi olarak tanımlayan, klasik Türk öğretileri ile yetişmiş bir birey için zor olduğunu biliyorum ancak Kürt kavramı 15 milyonluk Anadolu, 40 milyonluk Ortadoğu nüfuzu için bir realitedir. Kürt Sorunu dediğimiz kavram da en 5 coğrafyaya yayılmış kabul edilmesi gereken bir kimlik sorunudur. Bu gerçekliği Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa, Ortadoğu Devletleri ve Türkiye nasıl etkilemektedir tartışılmakla birlikte çok Atatürkçü, çok laik- Kemalist, çok milliyetçi, çok dindar veya çok …… olmamız bu realite ve jeopolitiği değiştirmeyecektir. Bir diğer kabul edilmesi gereken argüman şudur ki PKK, PYD, PJAK, HPG ve diğer tüm alt ve yan kollarıyla, zaman zaman bu organlarla çok uyumlu olmasa dahi, Kürt Hareketi başarılı bir siyasal ve devrimci harekettir. Bu başarısını 30 yıldır, Ulus Devlet çizgisinden bir santim taviz vermeyen bir devletin 1 numaralı gündemini oluşturmasından anlayabiliyoruz.

Bir diğer kabul etmemiz gereken realite de bu örgüt ve hareketin üst komuta kadrosu ve siyasa heyeti teknik, bilgi donanım açısından son derece gelişmiş bir topluluk olduğudur. Bu topluluğun, 2003 yılı sonunda iyiden iyiye değişen Ortadoğu ve Irak dinamiklerine göre, Kuzey Irak’ta kurulan Bağımsız Kürt Devletinden tutun da Suriye Kürt Hareketi kollarına, Türkiye’deki meclis topluluğuna ve halk desteğine kadar bu değişen dinamikleri çok iyi okuduğu ve gelinen süreçte kendi açısından karlı çıktığı bir gerçektir( Kendi içindeki çelişkileri, en azından sosyalist tabanlı başlayan mücadelenin İslam ekseninde vücut bulması gibi abeslikleri de göz önünde bulundurmak gerekiyor elbette). Yıllarca militer yollarla çözülmeye çalışılan bu düğüm gün itibariyle terörist, muhalif, aktivist, anarşist, sosyalist hangi sıfatı uygun görüyorsanız görün o örgütün strateji değişikliğiyle ve devletin de duruma bakışının değişmesiyle en azından siyasi düzleme taşınıp, askeri ve militer düzenden kısmen kopan bir mücadeleye dönüşüyor. Bu duruma da bazı halk kitleleri ve partiler destek verirken bazıları şiddetle karşı çıkıyor. Ancak ne dersek diyelim, hangi görüşü paylaşırsak paylaşalım, bir şehit yakını da olsak, bir örgüt mensubunu da tanısak, bir sosyalist de olsak, bir ülkücü de olsak şu anki jeopolitiği, siyaset temelini ve eksenini, tarihin akışını ve durumun ana hatlarının iyi irdelemeliyiz. Tüm Dünya’da değişen olgular, birey ve azınlık hakları kavramı, birey devlet çelişkisi kavramı, devletlerin pragmatik faydalarının eleştirileri, ekonomik varoluş çabaları nasıl revaçtaysa ve bazı sınırlar, bazı devlet yapıları, bazı liderler bu dönüşüm uğruna değişiyorsa, bu realitelerden bizi uzak tutacak veya bizim bu sistemlere entegrasyonumuzu engelleyecek bir argümanımız yok. Sorun 35 yıl önceki kuruluş hareketlerinden bugünlere ulaştı, bu süreçte hem Türk halkı hem Kürt halkı hem örgüt hem devlet birçok travma yaşadı ve bugün halihazırda elimizde olan real politik bu. İdeolojilerimizi, kuruluş paradigmalarımızı veya beynimize yıllarca kazınmış tabuları bir müddet kenara bırakabilirsek çözüme hem bireysel hem kitlesel bir katkı koyabileceğimizi düşünüyorum.

Bir şehit ailesi nasıl ki kaybı ve travması için ağlamakta haklıysa bir Kürt köylüsü de yıllarca gördüğü şiddet ve yok sayılma politikası için haykırmakta haklı. Bir milliyetçi Türk nasıl bazı kaygılar taşıyorsa, bir Kürt vatandaşımız da tam olarak benimseyemediği ve ideal şartlarda elde edemediği kimliği için kaygılanmakta haklı. Yıllarca mayınla, kanla sulanan topraklarda bugün yatırım yapma fikri doğmuşsa, savaş veya hak arayışı her ne dersek diyelim artık eldeki silahlarla değil akıldaki fikirlerle yapılma noktasına geldiyse, zorunlu askerlik görevi için atanmayı bekleyen gençlerin kaygıları dinme noktasına geldiyse, Diyarbakır cezaevinden tutun da Roboski’ye kadar yaşanan acılardan en azından bir müddet uzaklaşma şansına eriştiysek bu şansı iyi kullanalım derim. Kalkınmış bir Doğu, mayınlardan temizlenmiş ve ticarete açılmış sınırlar, turizme açılmış dağlar, tamamen olmasa bile en azından bir nebze temizlenmiş zihinler, feodal tabulardan, eğitim sorunu ve gelir eşitsizliğinden kurtulmuş bir ülke hayali uzun zamandır hiç bu kadar gerçeğe yakın olmamıştı.

KCK davası saçmalığıyla haksız yere yargılanan,’Kürt’ kelimesini kullandığı için hapis yatan, düşüncelerinden dolayı tel-in edilen aydınlarımızın utanç verici yargılamalarından kurtulmamız çok da uzak değil.


 Şimdi sormak istiyorum, Sırrı Süreyya Önder’in de bir mülakatında bildirdiği gibi, kutsadığımız, toz kondurmadığımız, tabu haline getirdiğimiz Cumhuriyet ve Ulus-Devlet kavramı  Konya’daki şeker işçisine ne verdi ? Roboski’deki köylüye ne verdi ? Gaziosmanpaşa’daki yoksula ne verdi ? Bağrı şehit acısıyla yanan şehit ailelerine ne verdi ? Kürt olduğu için işkence gören tutuklulara ne verdi ?.. Elbette dikkat çekilmek istenen kavram Cumhuriyet veya kurucularının, yönetenlerinin kötülükleri değil, ama bu yaratılan sistemlerin hepsi insan beyninin ürünü ve tıkandığı noktalarda ve açmazlarda yeni bir rotaya evrilmek zorunda. Kutsal olan tek şey insanın kendisi, yarattığı kavramlar değil. Ve tabi ki hiç bişey değişmez , dönüşmez değil, Cumhuriyet hatta demokrasi bile.

Velev ki Başbakanı sevmiyorsunuz ( Ve açıkçası ben de hiç sevmiyorum ), velev ki terörle pazarlık olmaz diyosunuz, olsun. Bu sürece dahil olmak için ne akil insanlara ne başbakana ne de İmralı’ya ihtiyacınız yok. Bu çözümü milyonlar, Kürt ve Türk halkı barış içinde tartışarak bulacaktır. 40 yılın hatta son yüzyılın kötü birikimi ve mirası belki bir ayda değil ama mutlaka birgün çözüme kavuşacaktır. Bu konu hakkında, kangren haline gelmiş bir mesele hakkında tartışılacak, konuşulacak çok derin konular olduğu açık ve arkası hepimiz tarafından getirilecek( En azından kendi adıma bu blog tarafından).

Şimdilik elimizdeki somut verilerle ;
Mayınsız, bombasız, şehit habersiz, Heron’suz, kavgasız ve tabusuz, bol fikirli ve tartışmalı bir bahar diliyorum.


Unutmayalım ki barış içindeki bir Güneydoğuya hem Türk hem de Kürtlerin çok ihtiyacı var.

Bu bahar net bir çözümün baharı olmasa bile ne olur  en azından barış baharı olsun…



Sevgilerimle,
Nevzat Onur Çapalov

23 Nisan 2013 Salı

Barış Süreci Eleştirisi- Milliyetçi Hareket Partisi


 21. Yüzyılın hala etnik milliyetçilik ekseninden oy toplamaya çalışan partisi, ’’ Bizim milliyetçilik anlayışımız faşist bir milliyetçilik değil ’’ ilüzyonu ardına saklanan ‘Vuranların, ölenlerin’ partisi. Senin milliyetçiliğini tartışmak bizlere düşer mi bilmem ama görebildiğimiz kadarıyla sığ vizyonunu ve karanlık geçmişini irdelemek hakkımız, zira o karanlık geçmişim boyunca eline bulaşan kanlar bizlerindi. Vurulanlar da, ölenler de hayatından, sağlığından katı bir despotizm ve faşizm sonucu üniversitelerinden koparılanlar da bizlerdik

 Senin karanlık geçmişin hangi esinlenme stilini kullanarak Başbuğun Türkeş’in en azından teoride fena görünmeyen 9 Işık Doktrinn’ini bu kadar yozlaştırarak zaman içinde dönüştürdü bilemiyoruz. Ama 12 Eylül öncesi dönemde 1978 yılının 23 Şubat’ında 01 FE 994 plakalı Renault marka aracın içinde bulunan silahların Ülkü Ocakları Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu emriyle, Mazbut Akademisyen Devlet Bahçeli’nin aracında bulunduğunu çok iyi biliyoruz. O aracın içinde ruhsatsız silah taşımak ve siyasi terör eylemlerine girişimde bulunmak suçundan tutuklanıp, sonra devreye giren derin güçlerle serbest bırakılıverilen kişilerin 1999 seçiminde MHP milletvekili olarak ödüllendirilişlerini de biliyoruz. Tek bilmediğimiz o dönemde yakalanamayan araçlarınızdaki silahların hangi sol fraksiyonlu gencin beynini deldiği. Onu da sizler çok iyi biliyorsunuz, eminiz.

 Şimdi sormak hakkımız o silahlar ve nicesiyle, hangi Marksist, entelektüel veya görüşlerinizi paylaşmayan gençleri vurmaya cüret ettiniz ? Bizi vatan haini ilan etmeden önce elinizdeki solcu kanlarını temizleyin, sonra oturup konuşalım.

 Ey 2000 yılında idamı kaldıran yasaların altına imza atan, 2007 ise meydanlardan urgan, ip sallayıp ‘ Apo’yu niye asmadınız, ip mi yoktu’ diyenlerin partisi. Ey bu ülkede gecelik borçlanma faizini % 1500’lere çıkaranların partisi. Ey 2000 yılında çıkarılan ‘Genel Af ’ yasası ile mafya babalarını, tecavüz suçlularını, psikopat ve sosyopatları halkın arasına salanların partisi. Mesnetsiz Türk-İslam sentezini, yaratmak istediğiniz Sunni-Türk tek tipleştirme projesine indirgeyenlerin partisi. Ey kampüslerde uzun saçlı çocukları, sosyalist yayınlar okuyan gençleri dayaktan geçirme cüretini gösteren despot ‘reis’leri destekleyenlerin partisi. Bana ve milliyetçilik bağıyla bağlı olduğunuzu iddia ettiğiniz bu ülkeye bugüne kadar ne verdiniz onu söyleyin hele ? Ölmeyi ve öldürmeyi göze aldığınız bu ülke için hangi hizmeti başarıyla tamamladınız şu güne kadar ? Bayrak sallamak ve tiz ses tonlarıyla nutuk atmak dışında neyi tam anlamıyla becerdiniz ? Cumhurbaşkanlığı seçimi ve Türban serbestliği gibi konularda potansiyel muhafazakar oyları almak için gayet iyi anlaştığınız Ak Parti ile bugün kanlı bıçaklı olma sebebiniz nedir ? Kabul edin veya etmeyin son 35 yılın realitesi olan ‘Kürt ve Doğu Sorunu’ hakkında, bu ülkeye tam 300 milyar dolara mal olmuş bir konu hakkında, halkların (Şehit ailelerinin dahil) bu kadar birbirine yaklaşabildiği bir konumda en ufak ve yapıcı bir çözüm önerisine sahip misiniz ? Uludere’de 35 vatandaş devletin bombalarıyla vahşice ölürken, ‘’devlet gerekeni yapmıştır’’ deme soğukkanlılığını (kalbiniz kurusun) hangi vicdani ve ahlaki değerinizle gerçekleştirebildiniz ? Çözümü için mutabık olmaya çalıştığınız bir konuda ‘ Vur de vuralım, öl de ölelim’ jargonu dışında hangi demokratik çözüm ve vizyoner fikre sahipsiniz.

 Sayın Devlet Bahçeli, niye bu kadar sinirlisiniz ? Kürt sorunu çözülür de oy kazanacağım bir argümanın kalmaz diye mi, 40 yıllık karşılığı olmayan ‘ Ülke bölünür’ histerisi ve paranoyası yüzünden mi. Yoksa zamanında yakalanması sonucu yüzde 19 oya ulaştığınız terörist başı Abdullah Öcalan’ın bile siyasi hakimiyeti ve vizyonunun sizinkinden daha üstün   olmasından dolayı mı ?

  Bana Türkiye Ekonomisi hakkında tek kelime edin sayın başkan, bana sosyal reform projelerinizden bahsedin, bana 21. Yüzyıl kalkınma vizyonunuzdan bahsedin. Bir gün yanlışlıkla, kazara iktidara gelirseniz hangi kültürel, sosyal ve eğitim reformlarını hayata geçireceğinizden bahsedin. İşsizlik, yoksulluk, sosyal adaletsizlik gibi sorunları hangi kurmaylarınızla, hangi politikalarla nasıl çözebileceğinizden bahsedin. Bu ülke içindeki 15 milyon ve tüm Ortadoğu’daki 40 milyon Kürt vatandaşımızla nasıl mutlu ve birlikte yaşabileceğimi anlatan bir proje üretip üretemeyeceğinizden bahsedin. 2001 krizinde sayenizde batan şirketleri ve dibi gören İMKB borsasını nasıl sineye çekebildiğinizden bahsedin. Bana nasıl hem en milliyetçi ve en vatansever olduğunuzu iddia edip aynı zamanda Başbakan Yardımcısı olarak Türk tarihinin en büyük ekonomik kriziyle tüm Türkiye’yi IMF’in ‘Stand By’ antlaşmalarına mahkum ettiğinizden, Türk bankacılık sistemini nasıl iflas ettirdiğinizden bahsedin.

 Bana Türk tarihinin en büyük mafyası Abdullah Çatlı ile olan kadim ve karanlık dostluğunuzdan bahsedin sayın başkan. Bana sürekli dile getirdiğiniz tehditkar ‘’ Çok sıkışırsak adamlarımızı sokağa salarız’’ düsturunuzdan bahsedin Sayın Bahçeli, bu halkı değişen ve dönüşen sosyal olgulara rağmen neden katı ve faşizan milliyetçi söylemlerle galeyana getirdiğinizden bahsedin.

 Ama sakın, sakın bana ‘ Vurmaktan, Ölmekten’ bahsetmeyin. Müritleriniz sizi ‘Vur de vuralım, Öl de ölelim ‘ şeklinde gaza getirdiğinde o eylemlerin de zamanının geleceğinden bahsetmeyin. Çünkü çok çok iyi biliyorsunuz ki o karanlık dönemlerin zamanı çoktan geçti ve bir daha gelemeyecek. Bunu elinizdeki solcu kanlarının donukluğundan ve farklı olmaya çalıştıkları için yıllarca hışmınıza, despotluğunuza uğrayan entelektüellerin kalbindeki sızıdan çok rahat bir şekilde anlayabilirsiniz.

Bana vurmaktan, ölmekten, öldürmekten, meydanlardan ip atarak birilerini asmaktan, ‘Ölürüm Türkiyem’ esanslı özü buharlaşmış mesnetsiz inançlarınızdan bahsetmeyin  Sayın   Başkan.

 Bana tüm kadronuz, geçmişiniz ve kurmaylarınızla ne olur artık bir kez olsun yaşamaktan   bahsedin.

 Bu toprak parçasında kardeşçe ve barış içinde yaşamaktan ! 





Sevgiler, 
Nevzat Onur Çapalov